Διαταραχές Ταυτότητας: Ανατομία μιας ψηφιακής πραγματικότητας/Identity Disorders: Anatomy of a Digital Reality

©2025, Katerina Chatzi, "Digital Incision"

©2025, Katerina Chatzi, "Repetitions of the shelf"

 Η ενότητα αυτή ερευνά την έννοια της κατακερματισμένης ταυτότητας μέσα από το φίλτρο της ψηφιακής αλλοίωσης. Το πρόσωπο δεν είναι πια μια ακέραιη μονάδα, αλλά μια επιφάνεια που ανασυντίθεται διαρκώς μέσα από επεμβάσεις, στρεβλώσεις και διχοτομήσεις.

Στο έργο "Ψηφιακή Τομή", το ψαλίδι λειτουργεί ως μεταφορά για τη βίαιη επαναδιαμόρφωση του εαυτού, όπως επιτελείται στον ψηφιακό χώρο, είτε μέσα από την τεχνολογική επεξεργασία εικόνας είτε μέσω των κοινωνικών επιταγών που υπαγορεύουν συνεχή μεταμορφώσεις. Ο χωρισμός του προσώπου σε δύο διαφορετικές χρωματικές παλέτες υποδηλώνει τη σύγκρουση ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, ανάμεσα στο αυθεντικό και το κατασκευασμένο.

Το έργο "Επαναλήψεις του Εγώ" εμβαθύνει στην ψυχολογική διάσπαση της ταυτότητας, όπου το πρόσωπο πολλαπλασιάζεται, διαστρεβλώνεται και μετατοπίζεται σαν μια αέναη αντανάκλαση σε καθρέφτες. Η σύνθεση φέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα της αυθεντικότητας, καθώς το βλέμμα μας αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στις διαφορετικές εκδοχές του ίδιου προσώπου, προσπαθώντας να εντοπίσει την "αληθινή" εκδοχή. Το φόντο, ένα μοτίβο που παραπέμπει σε ρετρό αισθητική, λειτουργεί ειρωνικά ως αντίστιξη σε μια υπερσύγχρονη κρίση αυτοαντίληψης.

Μέσα από την αισθητική της glitch art και των εικαστικών μεταλλάξεων, η σειρά διερευνά το ερώτημα: αν η ψηφιακή εποχή μας έχει μετατρέψει την ταυτότητα σε ένα διαρκές σημείο αναδιαμόρφωσης, υπάρχει ακόμα ένας σταθερός πυρήνας που να παραμένει "εγώ";

--------

This series explores the concept of fragmented identity through the lens of digital distortion. The face is no longer a singular, intact entity but a surface constantly reconstructed through interventions, distortions, and divisions.

In "Digital Incision," the scissors act as a metaphor for the violent reconfiguration of the self, executed both through digital image manipulation and the societal pressures that dictate continuous transformations. The split of the face into two different color palettes signifies the conflict between past and present, between the authentic and the fabricated.

"Repetitions of the Self" delves into the psychological disintegration of identity, where the face multiplies, distorts, and shifts like an endless reflection in mirrors. The composition raises the question of authenticity, as our gaze oscillates between the different versions of the same face, trying to locate the "true" self. The background, evoking a retro aesthetic, ironically contrasts with an ultra-modern identity crisis.

Through the aesthetic of glitch art and visual mutations, the series questions: If the digital era has turned identity into a perpetual state of reconfiguration, is there still a stable core that remains "me"?