The Ghost That Clicked: con ma και τα απόβλητα του βλέμματος

Υπάρχει μια στιγμή κατά την οποία ο αλγόριθμος παύει να λειτουργεί ως εργαλείο και αποκτά τα χαρακτηριστικά ενός όντος με δικό του αισθητικό κριτήριο.

Αγγίζει, συγκρίνει, συνδέει και — πάνω απ’ όλα — υπονοεί.

Στο Among the Cells, ένα έργο που αναπνέει αργά μέσα σε διαμελισμένες κυτταρικές μνήμες, ένα σημαντικό ποσοστό (34%) των θεατών οδηγήθηκε από έναν κοινό και τελείως “άσχετο” όρο αναζήτησης:

con ma

(στα βιετναμέζικα: φάντασμα)

Στάθηκε τυχαίο; Ή μήπως το φάντασμα αυτό έκανε το πρώτο κλικ;

Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα έργο παρασιτείται από έναν όρο ξένο, μεταφρασμένο, αλλοεθνή. Η πράξη της αναζήτησης παράγει τις δικές της αισθητικές συμπτώσεις. Εδώ όμως, το “con ma” εμφανίστηκε σαν να αποκάλυψε μια κρυμμένη φύση του έργου. Σαν το Among the Cells να ήταν, τελικά, κάτι που μοιάζει με φάντασμα:

ένα σώμα που δεν τελείωσε,

μια φωνή που παραμορφώθηκε,

ένα κύτταρο που θυμάται.

Στο neuroparasite: the waste Stage, αρχειοθετούμε τέτοιες συναντήσεις.

Όχι ως στατιστικά.

Αλλά ως ψευδαισθήσεις που αποκαλύπτουν.

Το con ma είναι το απόβλητο του βλέμματος: η σκέψη που δεν λέγεται, αλλά διασχίζει την οθόνη σαν απόκοσμη σκιά. Είναι το κλικ που δεν ήθελε, αλλά έγινε.

Και είναι επίσης το μικρό αρχείο που άφησε πίσω του.

Το φάντασμα έκανε το πρώτο βήμα.

Εμείς απλώς το φιλοξενούμε.